CIĘŻKIE KRĄŻOWNIKI
"BALTIMORE",
"BOSTON", "CANBERRA",
"QUINCY",
"PITTSBURGH"
Najlepsze ciężkie krążowniki amerykańskie II wojny światowej oraz
najliczniejszy typ ciężkich krążowników w historii. Zbudowano 18 z 24 zamówionych
okrętów, ale tylko 6 zdążyło wziąć udział w walkach. Budowano je w dwóch
wariantach: Baltimore i Oregon City. Projektowane, kiedy nie obowiązywały już
ograniczenia traktatowe, krążowniki tego typu miały wyporność o 40 % większą
niż krążowniki starszych typów. Były dość drogie, jeden okręt kosztował
ok. 40 mln dolarów. Nie miały lepszego opancerzenia niż eksperymentalny krążownik
"Wichita", ale były lepiej skonstruowane, miały silniejszą obronę
przeciwlotniczą, były znacznie wygodniejsze dla załogi. Mimo to marynarka uważała
je nadal za niedoskonałe i okręty kolejnego typu "Newport News" były
jeszcze większe. Służyły od końca 1943 roku, przede wszystkim w eskorcie
zespołów szybkich lotniskowców i zapewne dlatego nigdy nie miały okazji
zmierzyć się w boju z okrętami Japońskimi. 8 okrętów zostało zbudowanych
przed zakończeniem wojny ale nie zdążyły wziąć udziału w walkach. Były
to: "St.Paul". "Columbus", "Helena II", "Bremerton",
"Fall River", "Macon", "Los Angeles",
"Chicago". Pięć okrętów zbudowano po wojnie. Budowę jednego zakończono
dopiero w 1953 roku. Zamówienie na 6 krążowników anylowano.
"Baltimore" - (CA-68) Rozpoczął
służbę na Pacyfiku od przewiezienia prezydenta Roosevelta na Hawaje w lipcu
1943 roku. Następnie do końca wojny służył w ochronie lotniskowców. Złomowany
w latach 70-tych.
"Boston" -
(CA-99) Służył na Pacyfiku od jesieni 1943 roku, zazwyczaj w osłonie
szybkich lotniskowców. Razem z krążownikiem "Canberra" został od
koniec lat 50-tych przebudowany na krążownik rakietowy. Złomowany w latach
70-tych.
"Canberra" -
(CA-70) Ochrzczony na cześć australijskiego krążownika zatopionego koło
wyspy Savo. Wszedł do służby na początku 1944 roku. Został trafiony przez
kamikaze u brzegów Leyte w październiku 1944 roku, a pod koniec roku torpedą
u wybrzeża Formozy. Wrócił z remontu tuż przed kapitulacją Japonii. Po
wojnie przebudowany na krążownik rakietowy. Złomowany w latach 70-tych.
"Quincy" -
(CA-71) Zwodowany jako "St. Paul", przemianowany dla uczczenia krążownika
zatopionego w bitwie koło Savo. Wszedł do służby na początku 1944 roku. Większą
część wojny spędził na wodach europejskich i dotarł na Pacyfik zbyt późno,
żeby odznaczyć się w akcji. Złomowany w latach 70-tych.
"Pittsburgh" -
(CA-72) Dotarł na Pacyfik na początku 1945 roku i 19 marca bronił
zaatakowany przez japończyków lotniskowiec "Franklin". W czerwcu
1945 roku stracił dziób podczas tajfunu. Po remoncie powrócił, ale już po
kapitulacji Japonii.

Dane techniczne:
Wodowany: - "Pittsburgh" w 1944, pozostałe w
1943.
Wyporność - 17,0 tys. ton
Prędkość - 33 węzłów
Załoga - 2039 ludzi
Liczba wyrzutni torped - 0
Liczebność typu - 6
Zatopionych - 3
Liczba samolotów - 4
Uzbrojenie - art. gł. - 9x203, plot - 12x127, wkm - 72.
Wymiary - dł.- 202,4, szer. - 21,6, zanurzenie - 1,3.
Opancerzenie - burty - 15,2 cm, wieża - 20,3, pokład -
6,4, pom. boj. 15,2 cm.
|